مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد
 قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد
 دلی خواهیم چون دوزخ که دوزخ را فروسوزد
 دو صد دریا بشوراند ز موج بحر نپرهیزد
 چو شیری سوی جنگ آید دل او چون نهنگ آید
 بجز خود هیچ نگذارد و با خود نیز بستیزد